[78] PRZEDPREMIEROWO Tetsuya Honda ,,Przeczucie”

Na jednym z osiedli zostaje podrzucony duży pakunek. Szczelnie opakowany w folię na śmieci i związany mocnym sznurem worek skrywa drastycznie okaleczone zwłoki mężczyzny. Ślady na ciele wskazują, że był torturowany, ale największa rana została zadana pośmiertnie. Sprawą zajmują się lokalni policjanci, którym pomaga zespół komisarz Reiko Himekawy.

W ten sposób rozpoczyna się niezwykle trudne, żmudne i wymagające niemalże tytanicznej pracy śledztwo. Pani komisarz jest zmuszona do podjęcia współpracy z gburowatym i władczym Katsumatą. Rosnący między nimi konflikt powoduje, że dobro śledztwa staje pod znakiem zapytania. Ten nie kryje swojej nienawiści do młodej pani komisarz i nieraz poniża ją na oczach podwładnych. Jego zdaniem piękna i młoda kobieta bardziej nadaje się na gejszę niż na funkcjonariusza policji.

Śledztwo oczami kobiety

Reiko Himekawa jest młodą i utalentowaną panią komisarz, która obdarzona jest niezwykłym przeczuciem. Stale zapracowana singielka nie ma ochoty na żaden związek uczuciowy, w który próbują ją wpędzić matka-swatka, czy wyznający miłość kolega z grupy dochodzeniowej.

Każde pojawienie się Reiko na miejscu zbrodni zawsze wzbudza wzmożone zainteresowanie. Komisarz zbliża twarz ku zwłokom, aby móc z nich ,,wyczytać” informacje. Przyglądając się im ma nadzieję, że ciało ,,przemówi” do niej. Ta metoda porównywana jest do show, spektaklu, który nieraz bawi, ale i intryguje ekipę śledczą. Z tego powodu część policjantów uważa Reiko za wariatkę, ale żaden żartobliwy komentarz nie jest w stanie przyćmić znaczenia metod przez nią stosowanych. Pani komisarz dostrzega znacznie więcej niż jej koledzy, nawet ci na znacznie wyższych stanowiskach. Owe przeczucie i chęć rozmowy ze zmarłym tworzą fundament, na którym Himekawa oparła swoje metody pracy. stanowi ważny element tej kryminalnej zagadki silnie nasyconej szowinistycznymi i seksistowskimi uwagami.

Autor pozostawia odbiorcy wskazówki dotyczące życia osobistego komisarz Himekawy. Pozwala na poznanie jej z zupełnie innej strony przez pryzmat siostry oraz apodyktycznej matki, które wolałyby widzieć Reiko w roli statecznej żony i matki niż policjantki uganiającej się za niebezpiecznymi przestępcami.

Kobiecy punkt wydaje się w tej książce pierwiastkiem znaczącym i pozwalającym na ostateczne rozwiązanie tajemniczych morderstw. Również osobowość policjantki, która trzyma wszystkich na dystans i na zewnątrz epatuje siłą, ale w głębi okazuje się niezwykle wrażliwą osobą, która została skrzywdzona. To wydarzenie z przeszłości również stanowi dla czytelnika interesującą zagadkę, która fascynuje niczym enigma. Co ciekawe zasygnalizowany wątek przeszłości Reiko porusza znienawidzony przeciwnik, przekupny glina i szowinista w jednym, czyli Katsumata. Gdy pyta ją, czy nadal obawia się lipcowych nocy, czytelnik zdaje sobie sprawę, że pani komisarz skrywa pewną tajemnicę, która tylko czeka na ujawnienie. I tak się dzieje. Sekret Himekawy okazuje się istotnym czynnikiem, który nie tylko zdeterminował jej ścieżkę życiową, ale i zawodową. Przeszłość odgrywa znaczącą rolę również w prowadzonym śledztwie, a skala uczuć, które kłębią się i narastają w policjantce sprawią, że zapłacze nad mordercą. Zresztą takich przesyconych emocjami scen jest w tej powieści więcej.

Miasto zła, czy złe miasto?

Honda doskonale oddaje atmosferę i koloryt japońskiego społeczeństwa. Wraz z policjantami czytelnik przemierza współczesne tętniące życiem miasto i powoli odkrywa kolejne jego kręgi, w których może zobaczyć różne oblicza przestępczości. Najpierw zostaje zabrany do prywatnych mieszkań osób przesłuchiwanych, które lśnią czystością i stanowią przykład wizji idealnych obywateli, by potem móc trafić do świata korporacji, w którym rządzą jedynie zysk i wielkie pieniądze. Im głębiej kroczy tym większy mrok i tajemnice, które skrywa wielkie miasto: mroczne dzielnice czerwonych latarń, w których królują przestępcy i płatny seks. W tych miejscach można znaleźć chwilową uciechę zależną do grubości portfela i upodobań, również tych najbardziej perwersyjnych i wstydliwych. Ale to nie wszystkie wstrząsające wrażliwością czytelnika możliwości, z których mogą korzystać mieszkańcy Tokio. Pod osłoną nocy zrzucają garnitury oraz wszelkie człowieczeństwo, by móc uczestniczyć w makabrycznej rozgrywce.

W japońskiej odsłonie zagadek kryminalnych psychologia postaci zostaje zepchnięta na dalszy plan. Najważniejsze dla japońskiego pisarza okazuje osadzenie zbrodni w kontekstach, które czytelnik powinien umieć odczytać. Znacząca ilość niedopowiedzeń przykuwa uwagę na czyny bohaterów. Bo to one determinują sposób postrzegania konkretnej postaci. Przez pryzmat czynów czytelnik jest w stanie ocenić, czy dana osoba jest dobra czy nie? Ale wbrew pozorom to zadanie nie jest wcale takie łatwe. W świecie wykreowanym przez Hondę nie ma znaczących granic pomiędzy dobrem a złem. Ludzkie zło można wydobyć zewsząd, nawet w człowieku, który mógłby być uznawany za ideał drzemią mroczne instynkty, które mogą uczynić go mordercą.

Podsumowanie

Powieść japońskiego cesarza kryminału gwarantuje czytelnikowi solidny zastrzyk emocji. Wielbiciele skomplikowanych zagadek kryminalnych znajdą w tej powieści wiele przypuszczeń, mylnych tropów oraz fałszywych śladów, które nieraz zwiodą policjantów i wyprowadzą ich na manowce. Podążanie śladami zbrodni stanowi dla czytelnika doskonałą rozrywkę i pozwala mu na przyjęcie roli detektywa.

Przeczucie to również książka pełna niedomówień, niepewności, miejsce niedookreślonych. W powieściowym świecie Hondy nic nie jest pewne na 100 procent, bo mordercą może okazać się niemalże każdy. Może okazać się, że nawet osoba o nieposzlakowanej opinii skrywa w sobie psychopatyczne odruchy.

Pisarz zwraca uwagę na bardzo ważną kwestię związaną z pozbawienie życia morderstwem. Okazuje się, że na równi z mordercą winę ponoszą także ci, którzy ze spokojem obserwują torturowanie i powolną śmierć w męczarniach innej istoty ludzkiej. Jakim zwyrodnialcem trzeba być, aby uczestniczyć w czymś tak okrutnym?

Przeczucie to powieść, która może stanowić fenomen w nieco schematycznym gatunku, jakim jest kryminał. Honda oprócz ,,tradycyjnego” śledztwa w sprawie makabrycznych mordów, wprowadza czytelnika w świat, w którym zło ma wiele postaci i skrywa się w najmroczniejszych zakamarkach ludzkiej duszy. Na równi z zagadką istotne okazuje się również tło społeczno-obyczajowe, w którym niczym w zwierciadle odbijają się liczne przywary mieszkańców.

Ocena: 6/6

Informacje o wydaniu:

  • Tetsuya Honda
  • Przeczucie
  • Tłumaczenie: Rafał Śmietana
  • Oprawa miękka
  • Liczba stron: 352
  • Wydawnictwo: Znak literanova
  • Rok wydania: 2017

Za możliwość przeczytania tej fascynującej powieści serdeczne podziękowania kieruję ku Wydawcy :-)

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.